سروستان

اندر فواید قطع برق

sarvingolam — Sun, 20 Jul 2008 05:31:18 GMT

با قطعي هاي برق چطورين؟
ما که صبح ميايم سرکار بعد از صبحانه که مي خواهيم وارد سيستم مکانيزه مون بشويم برق سرور مي رود .سيستم قطع مي شود.
خوب چطوري بگويم...
اينجا هنوز يو پي اس اختراع نشده .
بعد تا نزديک ظهر انقدر واسه هم ديگر خاطره تعريف مي کنيم و غيبت مي کنيم و چرت و پرت مي گيم تا برق سرور وصل شه .
اما اون موقع هم نمي شه کار کرد چون وقت ناهاره .
وقتي ناهارمون تموم مي شه تصميم مي گيريم مثل بچه آدم کارمون رو شروع کنيم .تا ميايم گرم شيم برق خودمون مي ره تا آخر وقت.
حالا به همه اين ها کم فشاري آب و قطع کاملش وقت اذان ظهر رو هم بايد اضافه کرد.
اين جاست که همه همکاران دنبال يک فروند توالت آب دار مي گردند.
اين جستجو يک حسني هم داره و اون اينه که همکارايي رو که چند وقته نديدي جلوي دستشويي مي بينيشون و اون ها در حالي که دارن به خودشون مي پيچن تو باهاشون خوش وبش مي کنی.
اما وقتي برق مي ره آب پر فشار مي شه.چون پمپ های آب همسایه ها خاموش می شه.

حالا ديگه در کل طبقات آب هست .ولي همه دنبال کبريتن!!!
براي چي؟
خوب براي روشن کردن شمع در توالت ديگه...
توالت رفتن اين مدلي هم عالمي داره براي خودش...
فضا انقدر شاعرانه و رمانتيک مي شه که نگو
اصلا دلت نمياد بياي بيرون.

شمع ها رو یکی از دوستان برامون سوغات آورده . اینه که حالا حالاها مشکل شمع نداریم.به جز اون مدیر کل هم که ظاهرا با وزیر نیرو هماهنگ بوده . به مناسبت روز زن به همه مون شمع کادو داده.

این هفته قطعی برق ما افتاده به صبح .برنامه این هفته اتاق ما برای این هفته به این ترتیبه:

همکاری که به پاک سازی پوست وارده .بچه ها یکی یکی ازش نوبت می گیرن و این دوستمون براشون پاک سازی پوست رو انجام می ده.

همکاری که آرایشگری بلده به ما طرز کشیدن سایه و رژگونه رو آموزش می ده.همین طور تکنیک های دیگر آرایش صورت رو.

همکاری که در برداشتن ابرو و اصلاح صورت مهارت داره.این کار رو انجام میده.

خلاصه می گذرونیم دیگه.شماها چه کار می کنید؟

پی نوشت: من هنوز جای ویرگول رو پیدا نکردم و به جاش از نقطه استفاده می کنم.شماها به بزرگی خودتون ببخشایید.روی کی بورد من به جای ویرگول صدای او رو تایپ می کنه. این جوری ُ

تقدیم به دخترم

sarvingolam — Sat, 19 Jul 2008 11:37:18 GMT

سروین جونم تو روز یک شنبه ۲۹ تیر سال ۸۲ در بیمارستان مادران به دنیا اومدی. با وزن ۳ کیلو و ۱۰۰ گرم و قد ۴۹ سانتی متر.

دخترم ! وقتی به دنیا اومدی من بیهوش بودم تا زمانی که به بخش برگشتم و به هوش اومدم تو رو ندیدم.اما به محض به هوش اومدن گفتم تو رو بیارن تا ببینمت.

از پرستار پرسیدم : خانم بچه ام سالمه ؟ گفت : چی می گی؟ بچه ات مثل گل می مونه.

اولین بار که دیدمت لب های سرخ و چشم های کاملا بازت خیلی بارز بود و به چشم میومد.چون من هرچی نوزاد دیده بودم خواب آلود بودن و حال باز کردن چشمشون رو نداشتند.اما تو همه اش اینور و اونور رو نگاه می کردی انگار برای اون لحظات خیلی انتظار کشیده بودی و حالا می خواستی حتی ثانیه ها رو هم از دست ندی.

کوچولوی من !! آخه تو فکر کردی این جا چه خبره!! هان!! بگو دیگه!!

حالا نوبت شیر دادن به تو بود.تازه اون موقع بود که فهمیدم چه بلایی سرم اومده.از شدت دردی که در تمام بدنم پیچیده بود نمی تونستم تکون بخورم.اما چاره ای نبود .چون طفلک من گرسنه بود .این همه کارای مهم کرده بود به دنیا اومده بود . خسته بود . تشنه بود . گشنه بود.

بالاخره به هر بدبختیی بود در حد چند درجه بدنم رو به طرفت چرخوندم.تا تونستم به تو شیر بدم اما خیلی موفق نبودم. چون پرستار دید که تو بدتر داری اذیت می شی تو رو برداشت برد.تا اینکه شب شد همه خوابیدند.اما من با صدای گریه بیدار شدم .صدای گریه یک نوزاد.نمی دونم چرا حس کردم تویی . برای همین زنگ رو زدم و پرستار رو صدا کردم و ازش پرسیدم کدوم بچه است که انقدر گریه می کنه.

گفت :بچه خودته.ازش خواستم تو رو بیاره پیشم . گفت آخه تو که نمی تونی بهش شیر بدی.گفتم : خواهش می کنم بیشتر کمکم کنید تا بتونم بهش شیر بدم آخه گناه داره خیلی گریه می کنه.

پرستار برای تزریق مسکن اومده بود که یک دفعه ظرف استیلش افتاد زمین و تو چقدر ترسیدی.دیگه مطمئن شدم گوشهات سالمن.

در هر صورت اون شب گذشت.خوبی دکتر من این بود که بیماراشو خیلی زود ترخیص می کرد . من صبح فقط منتظر اومدنش بودم تا کارای ترخیصم زودتر انجام بشه.

فکر می کردم وقتی برسم خونه تمام مشکلاتم حل می شه.یاد می گیرم که چطور از تو مراقبت کنم.اما این تازه آغاز ماجرا بود ....

تا ۲ هفته از زور درد کاملا دولا دولا راه می رفتم. بعد هم مشکلات برفک دهان تو شروع شد. دردهای پی در پی سینه خودم.

اولین دارویی که خوردی می دونی چی بود؟ نیستاتین.همون دارویی که به خاطر برفک دهانت بهت می دادیم.

فکر کنم ۳ دوره این دارو رو خوردی.مشکل بعدی سوختگی پی در پی پاهای تو بود. که بالاخره به ما فهموند نه مبارک نه مای بیبی. فقط پنبه ریز و بروفه به پای تو خوب جواب می ده.

این سوختگی در ۴۰ روزگی انقدر شدید شد که بردیمت دکتر.وقتی رفتی رو ترازو حال من گرفته شد اساسی.می دونی چرا آخه تو در مدت ۴۰ روز فقط ۳۰۰ گرم وزن گرفته بودی.

وای که چقدر اون لحظه احساس عجز کردم. مثل بازنده ها بود.آخه من همیشه بچه ام رو تپل مپل تصور می کردم نه اینطوری.

وضع خواب خودم هم آشفته بود.تو نیم ساعت به نیم ساعت بیدار می شدی . شب ها ۵ بار بیدار می شدی.یک ذره شیر می خوردی دوباره تا نیم ساعت بعد.

به خاطر همه این اتفاقها بعد از مطب اون دکتر بلافاصله رفتیم اکسیر رشد و تپل شدن تو رو که همانا یک قوطی شیر خشک هومانا بود رو از داروخانه خریدیم.

از حرصمون ۱۲۰ سی سی شیر برات درست کردیم اما تو ۳۰ سی سی شو بیشتر نخوردی و بعد خوابیدی. چه خوابیدنی سروین جون!!

۲ ساعت پشت هم خوابیدی. هی می رفتیم و میومدیم بهت سر می زدیم که خدایا این بچه چه اش شده چرا بیدار نمی شه.

نکنه شیر خشکه تاریخ مصرف گذشته بود.اما نه !! تو توی خواب ناز بودی.تازه بعد از ۴۰ روز از خوب لذت بردی.

چقدر در اون ۴۰ روز بهت سخت گذشت من نمی دونم.ولی منو ببخش به خدا من مقصر نبودم.نمی دونستم چه کار باید بکنم.مادرای دور وبرم هم مشکل من رو نداشتند.

آخه نژاد من گوشتی بود و من شیر ده نبودم.!!!!

تا ۱۰ماه با ترفندهای خاص خودم هم به تو شیر خشک دادم و هم همون شیر آبکی خودم رو.حالا دیگه تو تپل مپل بودی.هنوز هم وقتی عکس های ۶-۷ ماهگی و نه ماهگیت رو می بینم کیف می کنم.

همون یکی دو ماه اول تولدت یک بار موقعی که داشتیم بهت قطره ویتامین می دادیم. قطره پرید توی گلوت .داشتی خفه می شدی . یک لحظه سیاهی چشمت رفت.نمی دونی اون لحظه من و پدر چی کشیدیم.مردیم و زنده شدیم.انقدر زدیم تو پشتت تا به گریه افتادی. درست مثل لحظه تولد.

وقتی ۲ ماهه بودی یک شب پدر گذاشتت روی زمین . زیر بغلت رو گرفت که تو راه بری.وای که چه گامی بر می داشتی. انگار همین دیروز بود .

یک سال اول زندگیت خیلی پر فراز و نشیب بود.اما خیلی دوست داشتنی و شیرین بود.

دوستت داریم و به داشتنت به خودمون می بالیم.

سروین جونم تولدت مبارک!!!

تولدتون مبارک!!!

sarvingolam — Sat, 19 Jul 2008 10:20:40 GMT

دیروز تولد پدر سروین بود

و امروز هم تولد ۵ سالگی سروین

یک متن طولانی صبح نوشتم که بذارم این جا که یک دفعه برق رفت و من بسی لعنت نثار اداره برق کردم.

حالا دیگه درس عبرت گرفتم و توی نوت پد متنم رو تایپ می کنم.

پس می ریم که داشته باشیم .....

روز پدر ایرانی

sarvingolam — Sat, 12 Jul 2008 07:32:53 GMT

چند روز دیگه روز پدر تقویم ایرانیه.

روز پدر تقویم ایرانی هم زمان هست با تولد حضرت علی (ع) .این طور که می گن و همه مون شنیدیم ایشون هم همسر نمونه ای بودن و هم پدر نمونه.

اما پدر ایرانی هم این ویژگی ها رو داره ؟ یعنی این که هم همسر نمونه باشه و هم پدر نمونه؟

مردان دور و بر خودم رو که می بینم متاسفانه در همسر بودن به کاملی پدر بودنشون نیستند.

یعنی تا وقتی فقط همسر هستند.خیلی معمولیند.خیلی چیز ها رو متوجه نمی شن.حرص همسرشون رو در میارن.نسبت به خیلی مسائل بی توجهند.

متاسفانه هیچ دادگاهی هم برای بردن چنین شکایتی لااقل در ایران وجود نداره و اگر زنی چنین شکایتی رو به دادگاه ببره میگن خوشی زده زیر دلش .یا دیوانه شده.پر رو شده.پر توقع شده.یا بدتر از اون چشمش دنبال کس دیگه ایه!!

چون همسرش در اجتماع خیلی محترم و با پرستیژه .کارشو خیلی خوب انجام میده.در محل کارش همه ازش راضین از رئیس گرفته تا مرئوس.

با فامیل و دوست و آشنا هم مشکلی نداره.زن اگر پشت سرش با یکی از همون آدم ها حرف بزنه فوری جواب می گیره: اِ فلانی!!! نه بابا !! سخت می گیری ها اصلا بهش نمیاد این مدلی باشه.

بعد از یک مدت می بینی خودت می ری زیر سوال که تو بلد نیستی چه جوری رفتار کنی.

آخه مگه فقط زن باید بلد باشه با مردش چه جوری رفتار کنه؟

مرد هیچ مسئولیتی نداره؟

حالا همون مرد پدر می شه.وای اگر فرزند دختر هم باشه.

اصلا زمین تا آسمون با اون مرد سابق رفتارش عوض می شه.چنین مردانی معمولا تا بعد از ازدواج دخترشون هم خیالشون راحت نمی شه.و همیشه در همه حال و همه جا پیگیر زندگی دخترکشون هستن که مبادا خار به پاش بره.مبادا مشکلی داشته باشه.

نمی دونم شاید هم می دونن خودشون قبلا چه اخلاقی داشتن حالا می ترسن همون بلایی که سر همسر بیچاره شون آوردن رو یکی بدتر از خودشون سر دخترشون بیاره.

پس پدر خوب ایرانی بیا و همسر خوبی هم باش!

ایراد های رفتاریت رو که مسلما خودت به همه شون واقفی رو برطرف کن !

اگر تو همسر خوبی باشی لازم نیست دلت شور دخترت رو بزنه. خیالت راحت باشه که اون با مردی بهتر از تو ازدواج خواهد کرد.

این قانون طبیعته! مطمئن باش.از هر دست بگیری از همون دست پس می دی.

بدون این زنی که امروز در خونه توست .دختر خانواده دیگری بوده که خیلی هم برای خانواده اش عزیز و ارزشمند بوده و تو حق نداری هرطور که دلت خواست رفتار کنی.هر طور که دلت خواست حرف بزنی.

پیشاپیش روز پدر مبارک!!!

جایزه حق کیه؟

sarvingolam — Tue, 08 Jul 2008 09:47:44 GMT

دیروز سروین اینا توی مهدشون صندلی بازی داشتند .همون بازی که تعدادی صندلی می گذارند. کمتر از تعداد بازی کن ها.

بعد موزیک می گذارند وقتی صدای موزیک قطع شد باید بلافاصله روی صندلی نشست و هرکس نتونه بنشینه سوخته.

ظاهرا سروین یا بازی رو خوب بلد نبوده یا نتونسته زود بنشینه .خلاصه سوخته و جایزه نگرفته .

به بچه هایی که برنده شده بودند یک لیوان تاشو با آرم شهرداری تهران داده ودند.

وقتی من رفتم دنبالش تا منو دید(انگار که خودشو آماده کرده باشه)زد زیر گریه که اینا به من لیوان ندادند به غزل دادند.

اصلا صندلی کم گذاشته بودند. آهنگ رو زود قطع کردند.نذاشتن من بنشینم.

خلاصه اگر کسی خبر نداشت جریان چیه فکر می کرد که دختر بیچاره روزی ۱۰ ساعت با چه نامردایی سر می کنه .چه پدری از بچه در میارن.

مربیی که شاهد این جریانها بود بدون معطلی رفت و یک لیوان براش آورد تا ساکت بشه . حتی بهش گفت فردا به خاله میترا نگو که لیوان گرفتی باز هم بهت لیوان بده.

(البته از این کارش بدم اومد که هم دروغ و هم کلک زدنو یاد بچه می داد.)

من هم همون جا گفتم نه نه سروین فردا حق نداری باز هم لیوان بگیری!!

توی راه که میومدیم خونه کلی براش توضیح دادم که این بازی اینجوریه اونجوریه!!

جایزه حق کسیه که برنده شده باشه نه تو!!

ولی مرغ یک پا داشت و هی می گفت نه اینا صندلی کم گذاشته بودند .آهنگ رو زود قطع کردند . بچه ها نذاشتن من بنشینم.

آخرش دیگه این من بودم که کوتاه اومدم و بی خیال شدم.

سهمیه بندی!!

sarvingolam — Mon, 07 Jul 2008 06:43:18 GMT

چند روزپیش تو اخبار اعلام شد که از ابتدای تیرماه امکان دریافت بنزین سوپر از طریق کارت سوخت وجود ندارد و کسانی که می خواهند از این نوع بنزین استفاده کنند، می‌بایست آن را به صورت آزاد از جایگاههای عرضه بنزین دریافت کنند. .

رییس ستاد تبصره 13 همچنین تاکید کرد: از ابتدای تیرماه برای خودروهای تولید داخل که حجم موتور آنها بیش از 2000 سی‌سی می باشد، بنزین سهمیه ای تعلق نخواهد گرفت و دارندگان این خودروها می بایست بنزین مورد نیاز خود را به صورت آزاد تهیه کنند. ....هاشمی درباره علت حذف بنزین سهمیه ای برای این دسته از خودروها گفت: این دسته از خودروها درصد پایینی از خودروهای موجود را به خود اختصاص داده اند و بیشتر این خودروها از جمله خودروهای گرانقمیت هستند که افراد متمکن آن را خریداری می کنند و کسی که ۳۰ میلیون داره بده ماشین بخره حتما براش مسئله ای نیست بنزین آزاد هم تهیه کنه...

بدینوسیله برنامه های آینده ستاد سهمیه بندی بقیه اقلام بدین شرح اعلام میگردد :

· قطع آب لوله کشی مناطق زعفرانیه ..الهیه - شهرک غرب-فرمانیه-آجودانیه و... چون کسی که این قدر پول داره که میتونه تو این مناطق خونه بخره ..واسش مسئله ای نیست با آب معدنی دماوند حموم کنه !

· قطع برق مناطق یاد شده بالای شهر ... چون کسی که این قدر پول داره که خونه اش این جاهاس براش مسئله ای نیست که ژنراتور بزاره !

· قطع تلفن این مناطق ...کسی که پول داره ..خوب با موبایل صحبت کنه ..تلفن ثابت میخواد چی کار ...!

· قطع سوبسید مواد شوینده ..هرکی حوصله داره که هنوز تیپ بزنه و تمیز باشه و لباس مرتب بپوشه حقشه هر روز لباساشو بریزه دور بره لباس نو بخره!

· بستن چاده های شمال کشور در ایام تعطیلات ..به مدت چندین ساعت و اعلام نکردن اون ..خوب کسی که این قدر پول داره بره مسافرت حقشه یه چند ساعت تو گرما... تو راه بندون بمونه ...!

· ثبت نام نکردن بچه های افراد ی که ماشین بالای 2000 سی سی دارن در کلاسها و مدارس دولتی و تنبیه بچه های صاحبان ماشین های بین 1300 سی سی تا 2000 سی سی در ساعات زنگ تفریح به صورت شستن سرویس های بهداشتی مدرسه ها با چوبک (یه چیزی بوده که ۱۰۰ سال پیش باهاش رخت میشستن ..یارانه ای هم نبوده)!

· قطع سهمیه هوای مصرفی توسط این افراد به وسیله هدایت آنها روزانه به مدت 6 ساعت به مناطق آلوده(کسی که پول داره حقشه خفه شه اصلا)!

· بازرسی جیب کارمندان دولت به طور روزانه و نامحسوس به طوریکه هرکسی که بیشتر از 4000 تومان در جیبش یافت شد سهمیه نهار روزانه دریافت نخواهد کرد ..اون روز بره پیتزا بخوره ..به سلف سرویس وزارتخونه چه مربوط ..مرتیکه سرمایه دار .....4000 تومن...!

· کاهش حقوق کارمندانی که از لباس شیک در محل کار استفاده مینمایند ..کسی که این قدر پولش زیاد میاد که میره لباس میخره ..حقشه حقوقش کم شه !

· کارمندان لاغر 30 دقیقه وقت نهار ..کارمندان متوسط 15 دقیقه و کارمندان چاق 5 دقیقه واسه یه لیوان آب و یه قرص لاغری ..کسی که چاقه وقت نهار میخواد چی کار !

· قطع برنامه های تلویزیونی برای دارندگان تلویزیون ۲۴ اینچ به بالا ..کسی که این قدر پول داره که تلویزیون گنده و ال سی دی بخره .مشکل خودشه بره یه فکری بکنه به حال خودش ..!

· قطع اسانسور برای طبقات مرغوب اپارتمانها ..کسی که این قدر پول داره دنده اش نرم از پله بره بالا ...خیلی ناراحته ؟؟ هلیکوپتر بخره بزاره رو سره آپارتمان با اون این ور و اونور بره!

· ندادن خدمات پلیس به این گونه افراد معلوم الحال در صورت سرقت منازلشان یا قتل ..کسی که این همه پول داره خودش پلیس خصوصی استخدام کنه برن دزد و قاتل شو یپدا کنن ..واسه مجازات آقا دزده و دیگر متهمان در خدمتیم ولی!

· قطع سهمیه برق بیمارستان هایی که اشخاص با درآمد بالای ۶۰۰۰۰۰ تومان در ماه رو بستری میکنن ..این جور آدما بمیرن بهتره ...

آیا یه دقیقه کسی که این قوانین رو وضع میکنه فکر میکنه

بستنی انگوری یا نوشابه ای

sarvingolam — Sun, 06 Jul 2008 10:08:20 GMT

الان که هوا گرمه من معمولا انواع بستنی رو می خرم تا هر وقت هوس بستنی کردیم هم خودمون و هم سروین راحت باشیم.

هفته پیش بین انواع انتخابهای من و سروین یک نوع بستنی یخی پاک هم بود که تا به حال این طعمش رو امتحان نکرده بودیم.رنگ بسته قهو ه ای بود . من اون لحظه پیش خودم گفتم حتما انگوریه.

تا فرداش که می خواستیم با سروین بستنی بخوریم . وقتی در فریزر رو باز کردم دیدم سروین می گه من نوشابه ایشو می خوام .

بعد تازه فهمیدم که اون بستنی با طعم کولاست.

خیلی برام عجیب بود که چطور سروین فهمیده من خنگ نفهمیدم بهش گفتم سروین تو از کجا فهمیدی این بستنی نوشابه ایه؟

گفت: خوب معلومه !! از روش ! از حبابهای قهوه ای رنگ روش!!

خیلی شرمنده شدم پیش خودم !!!

وقتی یکی دیگه از اون بستنی ها رو به پدرش هم نشون دادم اون هم نفهمید چه طعمیه !!!

این بار ۲ تایی شرمنده شدیم!!!

********************

پدرم هفته پیش از سفر حج عمره اومده بودند.من و سروین جزء اولین مستقبلین بودیم(اوه !! چی شد!!)

مثل همیشه پدرم خیلی زود رفت سراغ چمدونش تا سوغاتیهامون رو بهمون نشون بده.

من از چند تا چیزی که خوشم اومد برداشتم.حتی یک پارچه که مال مامانم بود رو هم برداشتم .

عصری که خواهرم و همسر برادرم اومدند به نشونه احترام من تمام پارچه ها و چیزای دیگه ای رو که برداشته بودم رو به اونها نشون دادم تا اگر دوست دارن بردارن.

خودم هم چون یک خرید کوچیک داشتم از خونه اومدم بیرون ولی سروین مونده بود.

ظاهرا سروین در اون مدتی که من نبودم خدمت همه رسیده بوده!!

خانم برادرم از شال سفیدی که من برداشته بودم خوشش اومده گفته من اینو بر می دارم.

اما سروین بهش گفته ببین !! نمی شه اینو برداری آخه این با کیف مامانم که سفیده جوره برای همین مامانم باید اینو بندازه.

مامانم هم خواسته یک پارچه صورتی رو که من برداشته بودم برداره. که سروین به شدت گریه کرده که نمی شه این پارچه خوشگله مامانم می خواد برای خودش باهاش لباس درست کنه.

وقتی هم که من برگشتم من رو یواشکی برده توی اتاق پدرم و می گه مامان بیا ببین دیگه چی خوبه چی خوشگله برای خودمون برداریم!!!

گفتم سروین جون بسه دیگه کوتاه بیا آبرومونو بردی!!!

شب هم که می خواستیم بریم خونه خودمون باز هم کیسه سوغاتی ها رو چک کرده مبادا چیزی ازش کم و کسر شده باشه.

پی نوشت: تا ۲ هفته دیگه می شه ۳ ماه که به ما حقوق ندادند.کم کم دارم به این نتیجه می رسم اصلا این حقوق چیز زاید و اضافه ای بوده .چون هنوز من دارم زندگی می کنم می خرم می خورم .کادو می دم.مهمونی می دم.

فکر کنم رئیس روسا خودشون این موضوع رو می دونستن.

مدرسه دولتی یا غیر دولتی

sarvingolam — Wed, 02 Jul 2008 05:01:18 GMT

حدود یک ماه پیش با یکی از دوستانم صحبت می کردم که پسری همسن و سال دختر من داره.همین طوری حال و احوال می کردیم که چه خبر و چه احوال دیدم می گه: امسال پسرکش رو پیش دبستانی ثبت نام کرده مدرسه غیر انتفاعی ۶۵۰۰۰۰ تومان.

من تازه یادم افتاد که ای دل غافل سروین هم امسال باید بره مدرسه (بایدی نیست ولی خوب امسال ۲ تا انتخاب داره مهد یا مدرسه)

به همین دلیل من فردای اون روز به نزدیک ترین مدرسه دولتی نزدیک محل کارم که تقریبا روبروی کوچه ما قرار داره مراجعه کردم.قرار شد اوایل تیر برای پیش ثبت نام برم و ثبت نام نهایی رو در شهریور انجام بدیم.

اولین بار بود که وارد مدرسه ای می شدم که نه وظیفه ام در اون مدرسه تحصیل بود و نه تدریس.

یک حس جدید و شگفت انگیز!

انگار که هنوز خودم احساس بچگی بکنم و برام زود باشه که دنبال مدرسه برای بچه ام باشم.

اصلا باورم نمی شد که دخترکم انقدر زود بزرگ شد.با بزرگ شدنش خودم هم احساس بزرگی می کنم.

برای همین دفعه دوم که به مدرسه رفتم برای پیش ثبت نام خیلی راحت تر بودم.اضطراب نداشتم.

ژست گرفته بودم . ژست یک مادر که دختری ۵ ساله داره.مادری که دخترش باید بره پیش دبستانی!

حالا این بخش حسی قضیه بود اما بریم سر بحث شیرین شهریه!

وقتی با معاون دبستان صحبت کردم و مشخصات سروین رو دادم.

(معاون یک خانم چاق و درشت هیکل و عبوس بود.)خانم فرمودند که اول شهریور که برای ثبت نام می آیید باید ۵۰۰۰۰۰ تومان هم پول بدید این جا بود که برق از کله من پرید . دیگه اصلا فراموش کردم مادر دختری ۵ ساله هستم . چه می دونم !!! خودم بزرگ شدم ! بچه بزرگ شده! باید بره مدرسه!!

لذا گفتم : خانم محترم !! این جا که یک مدرسه دولتیه! گفتند خوب باشه این مجموع کمک های والدینه که در طول سال باید به مدرسه کمک کنند ما همه رو یک جا می گیریم.

من هم پیش خودم گفتم واقعا دستتون درد نکنه که به والدین کمک می کنید تا از این عذاب الیم در طول سال پول دادن راحت بشوند. وای که شما چقدر مهربون و دوست داشتنی هستید.چقدر شما به فکر خانواده ها هستید و ما چقدر بی شعوریم که نمی فهمیم.

به خدا قدر نمی دونیم !! خوب جایی زندگی می کنیم!

اصلا شماها فکر کرده بودید اگر قرار باشه این ۵۰۰۰۰۰ تومان رو به جای یکباره پرداخت کردن طی ۸ ماه قرار بود بپردازیم چه پدری ازمون در میومد. هی این پولهای کثیفو بشمر . برو تو صف خود پرداز. نصفشو ایران چک بده .نصفشو پول بده.

واقعا نمی دونم چی بگم؟ چه جوری با چه زبونی مراتب تشکر و قدردانی خودم رو بروز بدم؟

آخه خجالتم خوب چیزیه!!

از اول تیر که می شه چپ و راست توی تلویزیون و رادیو و روزنامه اعلام می کنید که مدارس دولتی هیچ گونه وجهی در قبال ثبت نام نباید از والدین دریافت کنند.اون وقت ۵۰۰۰۰۰ تومان برای پیش دبستانی .که مابه التفاوتش با مدرسه غیر انتفاعی ۱۵۰۰۰۰ تومانه . تازه مدرسه غیر انتفاعی ناهار هم می ده به بچه کلی هم کلاس فوق برنامه داره!!

وقتی هم که به آموزش و پرورش منطقه ۳ زنگ زدم گفتند این کمک های مردمیه . و این مدرسه چون هیئت امنایی اداره می شه پول می گیره.

که من نفهمیدم هیئت امنا چه کوفتیه؟

تازه این قیمت مصوب نیست . یعنی ممکنه اول شهریور به این مبلغ اضافه هم بشه.

روز مادر

sarvingolam — Tue, 24 Jun 2008 04:26:03 GMT

**** روز مادر و روز زن مبارک ****

سالگرد عروسی

sarvingolam — Wed, 18 Jun 2008 08:02:18 GMT

امروز علاوه بر این که موعد قسط مسکن ماست. سالگرد از دواجمون هم هست.

۶ سال گذشت.۶ سالی که توام با شادی قهر آشتی دعوا صلح خنده گریه بی پولی کم پولی گاهی هم پر پولی همراه بود.

سالگرد ازدواج من و همسر مبارک!