نمونه شون خیلی اطرافم زیاده . شاید شما ها هم دیده باشین اما توجه نکردین.

آبدارچی  اتاق ما یکی از این نمونه هاست. وقتی حرف می زنه انگار داره ناله می کنه.با التماس حرف می زنه.ابروهاش شیب پیدا می کنه .مثل ابروهای آقا محمد خان قاجار.

گاهی که پیش میاد باهاش هم کلام بشم می خوام فقط بهش بگم : لطفا مثل آدم حرف بزن. خودت باش !

اصلا چرا راه دور برم همین همکار جدیدمون که تازه اومده اتاق ما.خیلی دختر خوبیه ها اما امان از این نوع حرف زدنش.نمی دونم چرا همه اش فکر می کنم می خواد ادای بچه مایه دار ها رو دربیاره.

چه جوری بگم... به طور مثال روی بعضی از حروف موقع حرف زدن بی خودی تشدید می ذاره.مثل من

نونش بد جور مشدده.تعریف هایی که از خانواده اش می کنه دیگه بدتر .نمی دونم چرا کاملا می شه حس کرد که همه اش پوچ و توخالیه.برای همین وقتی شروع به حرف زدن می کنه من خودمو مشغول می کنم که اصلا نشنوم چی می گه.به تجربه بهم ثابت شده کسانی که هر جنسی می خرن قیمتش رو به همه اعلام می کنن کمبود دارن .با خودشون مشکل دارن.خسیسن .چطور بگم .. مثل اینه که انقدر دیر به دیر می رن خرید یا انقدر دیر به دیر جنس خوب و گرون می خرن که اون تک و توک دفعاتی که این اتفاق در زندگیشون می افته رو باید به همه اعلام کنن. تا خودشون رو تخلیه کنن.یا اینکه خودشون رو به همه ثابت کنن.

یک وقت ها فکر می کنم کاش می شد موقع حرف زدن از اینها فیلم گرفت بعد به طور کاملا خصوصی اون فیلم رو فرستاد در خونه شون. خودشون ببینن که چقدر حرف زدن و حرکاتشون مسخره است .

نمی دونم شاید هم من خیلی حساسم.